“Righteous Kill” Üzerinden Bir Sektör Eleştirisi

TÜLİN YÜCEL

Senaryosunu Russell Gewirtz'in yazdığı, yönetmenliğini Jon Avnet'in yaptığı, Eylül 2008 de gösterime giren “Righteous Kill” filminin en önemli özelliği; Robert De Niro ve Al Pacino'yu

"Godfather Part II" daki kısacık sahneyi saymazsak,

"Heat" filminden den sonra ikinci kez bir arada izletmesi...

Filme gişe yaptırmak için bu yeterli gibi görünüyor değil mi?

“Bir iki aksiyon sahnesi koyarız, ikisini birlikte seyirciye bol bol gösteririz, geçer gider. Meslekleri tabi ki dedektiflik olur, düşünmeye bile gerek yok. Acaba birini katil mi yapsak? Yok yok dedektif daha iyi.”

Bu düşüncelerle çekilen bir film ne kadar başarılı olabilir?

Belki de tahmininizden daha çok!

Film, gösterime girdiği ilk hafta 16 milyon dolarlık hasılatla gişe rekortmeni olmayı başarmış.

Aynı senaryoyu her hangi iki oyuncu oynasa büyük ihtimalle 10'da biri kadar hasılatı olmazdı.

Bu sonuç, aklıma şu soruyu getirdi:

“Bir filmin başarılı sayılabilmesi için oyuncular yeterli midir?”

En azından senaryo, yönetmen ve görüntü yönetmeni konusu ne olacak?

Kostüm, film müzikleri, makyaj vs. konularına girmiyorum bile.

Al Pacino ve Robert De Niro gerçekten iyi oyuncular ve çok iyi iki marka. Bu iki adama dünyanın en b.ktan senaryosunu da oynatsanız gişe yapma ihtimali çok yüksek, doğru.

Ama bu, seyirciyi aptal yerine koymak değil mi?

Sinema sektörü de bir hizmet sektörü sonuçta, seyirciye hizmet ediyor.

Yemek, içmek, giyinmek gibi zorunlu bir tüketim malzemesi olmasa da kişilere bir ürün sunuyor. Her hizmet alanında olduğu gibi amacı ürününü beğendirip daha çok satabilmek. Ama bu işin bir de sanat kısmı var. Herkes o nedenle oyunculuk, yönetmenlik, senaristlik yapamıyor.

İşte tam da bu yüzden "nasıl olsa satar" mantığıyla üretim yapılamaz bu sektörde. Hollywood’da film değil ticaret yapıldığını bir kez daha gördük böylelikle.

(T.Y.)

...